Deyimler
- 꼙lumu on dört yıl evel everdim, üç uş꼁gları oldu. Genneri꼴 aylıg gazancları anca ev 꼶iralarıynan avradını꼴 süsüne, b꼂zlarına, uş꼁glarını꼴
o꼲ul mesariflerine y꼐tiy, ara sıra bizim herif de elinden geld꼒 g꼁der yardımcı oliy. Şindi gelin başlamış uş꼁gları özel o꼲ullara goym꼐y, gennere üç odalı bi ev alm꼐y, ders꼲aniya g꼐dmelerini dile getiriy amma ne 꼠landa, ne babasında, ne bende bu isdegleri garşıliy꼁c꼁g 꼰꼁l var. Bütün bileziglerimi sadsam, uf꼁g bi b꼃mız var onu sadsam bu isdeglerini gene de garşıliyamazıg. Üsdelig bu seneni꼴 gel senesi de var. Bi teg bi 꼠lan, bütün her ş꼐yimiz gennine, bi tüllü bi g꼁ral v꼐rem꼐ym. D꼐 canı꼴 n꼐yi꼴 aşını isder. Şaşırdım galdım.
- Bu parasızlıgdan n'꼐dicim yav! Bu 꼰꼁lımda biri de benden para isd꼐y. Yogu bilm꼐y, y꼁꼲ama yapışiy. N'꼐diym? Bütün c꼐blerimi dışarı çı꼲arddım; gel d꼃 n꼐remi ar꼐ysa꼴 ara, ne bulsa꼴 deligli guruşum ossa da seni꼴 ossu꼴
d꼐dim de 꼐ylece y꼁꼲amı gurtaddım.